Uyanış, aslında bir körlükle başlar — dışı susturup içi duymakla.
Artık gözleriyle değil, ruhunun aynasıyla görüyor.
O renkli bağ, bir engel değil; yanılsamanın perdesi.
Kendine dönmenin, gerçeği perde arkasında fark etmenin sembolü.
Çünkü bazen insan; “ancak gözleri kapandığında uyanır.”
